Pozytywiści Lubelscy PL

POZYTYWIŚCI LUBELSCY – ZAPOMNIANE OGNIWO NASZEJ WSPÓLNOTOWEJ EWOLUCJI

150 lat temu Gimnazjum Lubelskie ukończyło pokolenie „pozytywistów lubelskich”. W ostatnim roku nauki w języku polskim (represje popowstaniowe) maturę w murach lubelskiej szkoły zdawał Aleksander Głowacki, późniejszy Bolesław Prus – najwybitniejszy przedstawiciel tego pokolenia. Jego kolegami ze szkolnej ławy byli m.in. Aleksander Świętochowski (twórca prądu pozytywizmu warszawskiego, patriota i propagator spółdzielczości), Julian Ochorowicz (wynalazca, poeta i pionier psychologii), Gustaw Doliński (lekarz, literat i społecznik, który był postrzegany jako jeden z najwybitniejszych realizatorów postulatu pracy organicznej), Aleksander Jaworowski (lekarz, działacz Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności i Towarzystwa Higienicznego, animator lubelskiego życia kulturalnego). Niedługo po nich szkołę kończyli: Jan Ludwik Popławski (działacz społeczny w duchu pracy u podstaw) i Zygmunt Balicki (socjolog, publicysta narodowy), a potem Tadeusz Gałecki (Andrzej Strug, legionista i pisarz), czy Stefan Plewiński (założyciel Banku Spółdzielczego w Bychawie, Spółdzielni Spożywców i Ochotniczej Straży Pożarnej w Krzczonowie, twórca ruchu junackiego).

Mimo zmiennych warunków i odległych dziedzin, którymi się zajmowali zawsze troska o dobro wspólne i powodzenie Ojczyzny były ich priorytetami.

Gimnazjum Lubelskie (Szkoła Lubelska – szkoła wielokrotnie zmieniała nazwę) mogło poszczycić się także wieloma wybitnymi nauczycielami, dla których praca wychowawcza w trudnym dla Polski wieku XIX oznaczała nie rutynę, a pasję. Najbardziej znanym przedstawicielem tego grona jest Józef Skłodowski (dziadek naszej dwukrotnej noblistki), który był dyrektorem Gimnazjum w latach 1851-1862. Zanim został przedwcześnie wysłany na emeryturę z powodu pobłażania niepodległościowym tendencjom uczniów, zdążył postawić nowy gmach szkolny. Służy on od ponad 150 lat mieszkańcom Lublina, mieszcząc od kilkudziesięciu lat Instytut Pedagogiki UMCS.

Jesień z Pozytywistami Lubelskimi PL
Normalna Kultura i zaprzyjaźnione środowiska kilka lat temu podjęła dzieło przywracania dziedzictwa XIX-wiecznego ruchu polskiego aktywizmu społecznego, którego istotnym terenem działań był Lublin i Lubelszczyzna. Nie da się tego uczynić bez żywej pamięci o „pozytywistach lubelskich”, o Szkole Lubelskiej i realiach Miasta w tym okresie. Dlatego miesiące od września do grudnia staną się w naszym mieście Jesienią z Pozytywistami Lubelskimi PL.

„Pozytywizm lubelski” rozumiemy szeroko. Jest to dla nas międzypokoleniowa więzią, opartą na takich postawach jak: patriotyzm, aktywizm, praca organiczna, praca u podstaw, samoorganizacja, spółdzielczość, odkrywczość, wynalazczość, twórczość, praca społeczna, oryginalność, odwaga, wspólnotowość.

Dlatego każdy, komu bliskie są takie postawy, postawy przydatne wspólnotowo, może czuć się zaproszony do wspólnych działań dla naszej małej ojczyzny – Lubelszczyzny, w naszej wspólnej Ojczyźnie – Polsce.